Wanneer kanker je raakt

Gepost door: De Brackeleer | Geplaatst op: | Categorie:

15 december 2014, naar de huisarts voor de zoveelste maal, bijna geen stem meer. De arts, en nu kom je hiervoor juist vandaag, het is Nationale Staking, zeker verlof nodig? Neen, ik ben vandaag met rust, moet niet werken vandaag. Opnieuw een voorschrift voor een spray en wat medicatie. Na lang aandringen, stuurt de arts me toch maar door naar een NKO specialist. Eens thuis, bellen voor een afspraak bij de specialist. Een wonder, een geluk, ik kan onmiddellijk langs gaan. Een uur later de diagnose, een tumor aan het strottenhoofd. Een week later een dag naar het ziekenhuis voor een biopsie. Op 25 december, tijdens familiebezoek, belt de NKO specialist me op en vraagt me nog dezelfde avond bij hem langs te komen om de resultaten op te halen. Er werd mij voorgesteld om dringend contact op te nemen met het UZ Leuven om een afspraak te maken.

Tussen de feestdagen in, nam ik contact met het UZ Leuven. Normale wachttijd voor een afspraak twee maanden. Ik nam dan maar een privé afspraak op 07 januari 2015 bij Prof. Delaere Pierre.

Ik werd dezelfde dag nog doorgestuurd voor overleg met Prof. Sandra Nuyts (hoofd- en halsoncologie). Daar werden reeds de eerste maatregelen genomen. Vanaf dan ging alles zeer snel, ik was reeds gescreend. Er werd me voorgesteld niet over te gaan tot verminking maar 35 bestralingen (maximaal toegestane aantal is 36) te ondergaan.

De dagen die volgden werd alles in gereedheid gebracht voor de bestralingen.

Begin februari 2015 starte de behandeling. Eénmaal per dag naar het UZ Leuven voor een bestraling, de vrijdag twee maal. Na een tweetal weken, overleed mijn moeder. Vanaf dan werd alles ondraaglijk, een brandende pijn in de keel, ik kon niet meer eten en zach me verplicht om mij te voeden via een maagsonde.

Eens de 35 bestralingen achter de rug, verliep mijn herstel tamelijk vlug. Na twee maanden kon ik opnieuw eten en drinken, de maagsonde werd verwijderd.

Daarna om de twee maanden op controle, daarna om de drie maanden gevolgt door een controle om de zes maanden. Alles was perfect verlopen, er was geen kans op recidieven.

Mei 2017, tijdens een controle werd mij gemeld dat er duidelijk sprake was van bloedarmoede en dat ik best eens een coloscopie liet uitvoeren. Wat ik dan ook zo vlug mogelijk deed.

Resultaat, darmkanker. Er werd een medische ingreep voorgesteld (wegname van 30 cm dikke darm) deze werd uitgevoerd half juli 2017. Deze medische ingreep bleek geslaagd, maar er werden wel uitzaaiïngen vastgesteld op de lever. Resultaat, chemotherapie teneinde deze uitzaaiïngen te verwijderen. Dit lukte aardig. Na enkele maanden waren deze volledig verdwenen. Uit bijkomende onderzoeken werden uitzaaiïngen op de longen vastgesteld. Opnieuw chemotherapie teneinde deze uitzaaiïngen te verwijderen of te verkleinen. Wat niet bleek te lukken. Tijdens een gesprek met Prof. Van Cutsem Eric (DIO - Digestieve Oncologie) in het UZ Leuven kreeg ik te horen dat er meerdere uitzaaiïngen zichtbaar waren en dat dit ongeneesbaar was, een medische ingreep was evenmin mogelijk. Er kon nog enkel via chemotherapie worden getracht deze onder controle te houden (met de hoop dat deze zouden verkleinen) en zo mijn levensverwachtingen zou verhogen.

Een eerste soort chemo sloeg niet aan, een tweede ook niet.

Tot op heden ben ik nog steeds in behandeling in het UZ leuven met toediening van nog een ander soort chemo. Voorlopig nog geen zicht op enig resultaat.

Behalve enkele nevenwerkingen, mag ik al bij al niet klagen over mijn huidige levenskwaliteit. Het enige wat me momenteel echt stoort is het gewichtsverlies dat ik heb gehad, en hoe ik ook maar mijn uiterste best doe om wat aan gewicht terug te winnen, zeer traag verloopt.

Hoe moet het nu verder, onbekend. Wat brengt de toekomst, onbekend. Genieten van het heden, van vandaag is de enige optie. Plannen maken is voorlopig niet aan de orde. Alleen vandaag telt.

Via mijn blog zal ik trachten de lezer verder op de hoogte te houden van hoe ik mij verder voel, en vooral hoe ik leef met mijn situatie.

Bloggen

Een weblog of blog, is een persoonlijk dagboek op een website, dat regelmatig, soms meerdere malen per dag wordt bijgehouden. Meestaal gaat het om teksten die chronologische volgorde verschijnen. De auteur, ook blogger genoemd biedt in feite een logboek van informatie die hij zijn publiek wil meedelen.

Categorieën


© 2018 Danny De Brackeleer I Contact